Een kever en de Kalmthoutse heide

Vlechten en een rij knoopjes, een crèmekleurige kever op de oprit en een armbandje in een klein doosje. Het gemeentehuis van Kalmthout met zijn stenen leeuwen, een kerk van rode baksteen met een kussentje voor de ringen, en de Kalmthoutse heide tussen de dennen en de paarse bloei. En 's avonds een hart vol rozen, een taart met vuurfonteinen, een stapel bakstenen en een eerste dans tussen de lichtjes.

Alles gebeurde die dag in Kalmthout. De ochtend begon in een woonkamer met houten kasten, waar het haar van Liesbeth in vlechten werd gelegd en opgestoken, met kleine bloemetjes erin, en waar ze er de hele tijd bij zat te lachen.

Boven stapte ze in haar jurk: een lijfje van kant met een diepe V en een open rug, en een lange, soepele rok. De knoopjes gingen een voor een dicht, dan de schoenen met een bandje, en op het einde een stevige knuffel.

Buiten op de oprit stond een crèmekleurige Volkswagen kever met witte linten. Kevin stond ervoor in een grijs driedelig pak met een bordeauxrode das, met in zijn handen een boeket van zalmroze rozen en gipskruid.

In de tuin achter het huis stonden de gasten in twee rijen op het gras. Liesbeth kwam binnen de houten trap af, en dan naar buiten, en Kevin draaide zich om. Een kus, het boeket, en dan nog een klein doosje voor haar, met een armbandje erin dat hij om haar pols deed.

Daarna de felicitaties en een groepsfoto op het gras, en binnen een glas.

Met de kever ging het naar het gemeentehuis van Kalmthout, een wit gebouw met vlaggen aan de gevel, bloembakken onder de ramen en twee stenen leeuwen aan de deur. Daar stonden de gasten al te wachten. Een meisje in een roze kleedje liep voorop, met grote ogen.

De trouwzaal was licht, met witte tafels en schilderijen aan de muur, en daar zaten ze vooraan. De ambtenaar met de sjerp nam het woord, en in de zaal werd er geluisterd en geglimlacht.

Ze stonden op voor het jawoord, hand in hand, en daarna een kus. Dan werd er getekend, met achter de tafel een banner met een foto van de heide in bloei.

Buiten, op de trap van het gemeentehuis, kwam iedereen samen voor een groepsfoto.

Tussen het gemeentehuis en de kerk hielden we even halt op een landweggetje, langs de kever. Daar waren ze voor het eerst met z'n tweeën, en dat zie je.

De kerk is van rode baksteen, met een rode loper door het middenpad en zalmroze rozen aan de banken. Kevin wachtte vooraan, en Liesbeth kwam binnen langs een kerk vol gasten.

Er werd voorgelezen, door de priester en door gasten aan de lezenaar, en ook een meisje las iets voor aan de lezenaar. Dan stonden ze op voor hun beloftes, elk met een blad, en kwamen de ringen op een wit kussentje.

De ringen aan, een kus, en daarna tekenden ze aan het altaar, met een groot boeket naast zich.

En dan liepen ze over de rode loper naar buiten, waar witte ballonnen in bloempotten stonden en iedereen klaarstond om te feliciteren.

Eerst nog de familiefoto's op een groot grasveld, met op het einde een groep vrienden die er een sprong van maakte, en de bruid die even horizontaal mocht liggen.

Dan gingen we naar de Kalmthoutse heide. In het zonlicht tussen de dennen, in het hoge gras en tussen de paarse heide was het gewoon wandelen, lachen en dicht bij elkaar staan. Kevin tilde haar op en zwierde haar rond, haar rok door de lucht.

Op het einde stonden ze nog even klein in het landschap, onder een enorme lucht met witte wolken.

De ringen legde ik daarna in een zalmroze roos uit het boeket.

De receptie en het feest waren in een zaal met hoge boogramen en een zwart-witte dambordvloer, met op de tafels kaarsen, calla's en kleine boeketjes in potjes. Er waren veel mensen, en ik deed wat ik op een receptie het liefst doe: gezichten zoeken.

Toen ze samen binnenkwamen, dansend over de dambordvloer, klapte de hele zaal.

Aan tafel werd er gegeten, gepraat en gelachen, en tussendoor gaven de gasten me de ene glimlach na de andere.

Tussen de gangen door werd er heel wat georganiseerd. Kinderen met rode clownsneusjes en gele linten dansten over de vloer, en Liesbeth en Kevin dansten mee. Daarna droegen ze een groot hart van rode rozen binnen, met hun initialen in witte bloemen: K en L.

De taart kwam binnen met vuurfonteinen erop, en samen sneden ze hem aan.

Daarna kwamen de spelletjes. Liesbeth en Kevin op twee stoelen, terwijl er een stapel bakstenen voor hen werd opgebouwd, en later rug aan rug met een krijtbordje in de hand, waarop ze om beurten een antwoord schreven. Op het einde gooide Liesbeth haar boeket over haar schouder, naar een rij vriendinnen.