Een lichtblauwe kever

Een jurk in het raam, en Maarten die op straat stond te wachten tot Sofie hem op de schouder tikte. Een lichtblauwe kever met witte linten, een raadzaal in Bierbeek waar al geklonken werd, en bellen op het dakterras. Madeliefjes, gras tot aan de knieën en een rode beuk voor hen twee. En een terras aan het water, een wereldbol die zegt dat het avontuur begint, een spel met schoenen en een eerste dans in het rode licht.

De jurk hing in het raam van een slaapkamer, met het licht erdoor: een lijfje van kant met veertjes en een lange, gladde rok. In de badkamer ernaast stond Sofie voor de spiegel, en een vrouw met een lange vlecht stak kleine witte bloempjes in haar haar.

Een vrouw met een blonde bob en een bril hielp haar in de jurk, knoopje per knoopje op haar rug, en Sofie stond ondertussen te lachen. Onder de jurk: witte sneakers. Dan de oorbellen, en een lange knuffel met de vrouw met de bob.

Buiten, midden in een straatje met rode bakstenen huizen, stond Maarten te wachten. Een donkerblauw pak, een wit hemd zonder das, witte sneakers, en in zijn handen het boeket: witte calla's en fresia's, strak en fris.

Sofie kwam de trap af en naar buiten, en Maarten stond met zijn rug naar de deur. Ze tikte hem op de schouder, hij draaide zich om, en het werd lachen, een kus, een lange knuffel midden op straat. In de voering van zijn jasje, lichtblauw, stonden hun twee namen geborduurd.

Voor de deur stond een lichtblauwe kever, een cabrio met witte linten, en twee mannen vouwden het dak naar achteren. Sofie en Maarten stapten voorin, een meisje in een roze jurk met een bloem in haar haar achterin, en de kever reed tussen de velden door.

De ringen reisden mee op een jute kussentje.

Aan het gemeentehuis van Bierbeek, een gebouw van gele baksteen met veel glas, stonden de gasten al te wachten op het plein. De raadzaal was licht en wit, met grote ramen en hartjes van papier op tafel. Sofie en Maarten zaten samen aan de tafel en stonden recht voor het jawoord.

Dan de ringen aan elkaars vinger.

Een kus, en de zaal applaudisseerde. Daarna tekenden ze, en de getuigen, met het meisje in het roze erbij. En dan kwam er een vrouw in een groene jurk binnen met een dienblad vol glazen bubbels, en werd er in de raadzaal zelf al geklonken.

Boven op het dakterras, met uitzicht over de velden, gingen de glazen rond, en een meisje in een mosterdgele jurk danste in het rond en blies bellen. Toen ze naar buiten gingen, stond iedereen aan de trappen, en Sofie stak haar boeket de lucht in.

Voor de foto's met z'n tweeën namen we de kever mee naar een park met hoge oude bomen en een plein van kasseien. Tegen de motorkap geleund, voorhoofd tegen voorhoofd, en veel gelach.

Dan het gras in. Eerst een veld vol madeliefjes onder een rode beuk, waar Maarten op één knie ging en haar achterover liet zakken. Dan een weide met gras tot aan de knieën, waar ze hand in hand liepen, een sprong maakten, gingen zitten en niet meer stopten met lachen. Hij nam haar op zijn rug, en onder de bomen tilde hij haar op tot haar rok opwaaide.

De ringen legde ik tussen de calla's en de fresia's van het boeket.

Onder een pergola van groen smeedijzer, en daarna op het grasveld, maakten we de foto's met de familie.

De receptie was aan een restaurant met een houten terras boven het water, met treurwilgen en parasols. Er werden bloemen gegeven, een groot boeket met zonnebloemen, en ik liep van groep naar groep, langs koppels die poseerden en lachende gezichten met een glas in de hand.

Binnen stond een wereldbol met The adventure begins erop, als gastenboek, en een rekje met kleine doosjes met hun foto, als bedankje. Op het terras namen Sofie en Maarten samen de microfoon, en daarna werd er gegeten van het buffet, buiten aan de tafels en binnen in het warme licht.

Binnen kwamen de speeches, en een man met een bril en een das kreeg de zaal aan het lachen. Hij leidde ook het schoenenspel: Sofie en Maarten met de rug naar elkaar op twee stoelen, en bij elke vraag ging er een schoen de lucht in. Op tafel: kaas, chocolaatjes en donuts.

De openingsdans, in rood en warm licht, met de hele zaal rondom. Maarten hield Sofie dicht tegen zich, zij legde haar hoofd op zijn schouder, en op het einde een kus. Daarna viel Sofie de vrouw met de blonde bob in de armen, lang, met de ogen dicht.